Marriage                   

   عوامل پايداري روابط زناشوئي

1-  نزديكي و همساني . نزديكي و همساني در وجوهات سني ، طبقه اجتماعي ، هوشي ، تحصيلي ، مذهب و اعتقادات و تناسب در ابعاد هيجاني ، خلقي و شخصيتي .

2-  ازدواج در سن پختگي و متعادل. در ايران سن متعادل بين 23 تا30 سال است (خانم ها 23 سالگي و آقايان 27 سالگي ) و حد فاصله سني بين 3 تا 7 سال كه مردان بزرگتر از زنان مي باشند.

تذكر : ازدواج بين سنين 15 تا 19 سال ، خطر عدم توافق و ناخرسندي زناشوئي را افزايش مي دهد و توصيه مي شود زير 20 سال ازدواج نكنيد . بدين مناسبت در برخي كشورها مثل شوروي ، حداقل سن قانوني ازدواج ، 17 سالگي است.

3-وجود شناخت وآشنائي قبل از ازدواج. اگر اين شناخت و آشنائي بيش از 1 تا 2سال باشد توافق بعد ازدواج را افزايش مي دهد.

تذكر:آشنائي عمومي، به معناي دوستي نيست. دوستي ممكن است يك رابطه نزديك و خصوصي تر باشد و بعد از مرحله آشنائي مثل همسايه ، فاميل وهمكلاسي بودن است.

وجود دوره نامزدي قبل از ازدواج :

4-اين دوره بهتر است از 6 ماه كمتر نباشد و از 9 ماه تجاوز نكند جز در شرايط استثنائي .

تذكر: در برخي از كشورها بطور قانوني راه حل هائي جهت فراهم نمودن چنين زمينه هائي ايجاد كرده اند بطور نمونه بين تحويل اظهار نامه ازدواج تا ثبت نكاح و عقد ، زمان معيني را فاصله مي گذارند و آن زمان نيز قابل تمديد است يعني فردي كه متقاضي ازدواج است اول بايد براي مراجع قانوني اظهار نامه بنويسد مثل زمانيكه براي طلاق اقدام مي شود و بعد چند ماه مي گذرد و اگر تصميم فرد عوض نشد عقد جاري مي گردد.

5-توافق و رضايت خانواده هاي طرفين

رضايت و همراهي خانواده هاي زوجين در توفيق امر زناشوئي بسيار مهم و موثر است. خصوصا در شرايط كنوني جامعه ما كه زوجين جوان به لحاظ اقتصادي ، امكانات و حتي راهنمائي به خانواده شديدا نياز دارند. افرادي كه بلحاظ علاقه و يا سماجت شخصي ، بدون ايجاد رضايت والدين و حتي با وجود مخالفت هاي والدين ازدواج مي كنند، اغلب شرايط سختي را پشت سر مي گذرانند و چه بسا در آينده به اشتباه خود پي مي برند اما به سبب خودسري ، اينبار مشكلات خود را نيز نمي توانند به والدين بگويند و به نوعي از تنهائي شديد و عدم همراهي نزديكان رنج مي برند.

 6- وجود زمينه هاي مشترك در برنامه هاي آينده زندگي و اهداف زوجين

 زوجيني كه بلحاظ اهداف و برنامه ريزي آينده داراي طرح ها و ديده هاي مشترك هستند نوعي همراهي در امور زندگي مشترك پيدا مي كنند و اين امر در تفاهم بين آنها موثر است.خصوصا اگرزوجين در امور مختلف تبادل نظر و مشورت كنند.

 7-مكمل بودن و هماهنگي در نوع هيجان خواهي و رفتار جنسي

افراد بلحاظ هيجان خواهي ، احساسات و انگيختگي متفاوتند و بخشي از اين تفاوتها نا خودآگاهي و غير ارادي است. بنابر اين دو نفر كه با هم ازدواج مي كنند ، اگر احساس كنند نوع هيجان خواهي فرد متقابل ، آنها را خشنود و ارضاء مي كند در ايجاد تفاهم و رضايت بسيار موثر است. رفتار جنسي نيز يكي از جنبه هاي بسيار مهم اين بخش است.گاهي زوجين از نوع رفتار جنسي فرد مقابل احساس رضايت نمي كنند و بالعكس احساس ناخشنودي و يا بدتر احساس نفرت مي كنند . در اين زمينه حتما نزديك مشاور و روان شناس برويد و با صراحت مشكل خود را بيان كنيد تا راه حل هاي ممكن را تجربه نمائيد.

قبل از ازدواج، هماهنگي در رفتار جنسي را مي توان از طريق رفتارهاي عمومي هيجاني ، مثل برانگيختگي هيجاني نسبت به موسيقي ، ورزش و يا در ميهماني و ديگر ارتباطات جمعي و بين فردي سنجش نمود.

 8- وجود توافق و پذيرش در نقش ها و وظايفي كه زوجين به عهده مي گيرند

اينكه مرد و زن هر يك در خانه و بيرون ،چگونه وظايف خود را تقسيم مي كنند و هر يك عهده دار چه كارهائي مي شوند مثل آشپزي ، خريد لوازم ، نگهداري بچه ، شغل و امثالهم و بعد، از قبل آنها را بپذيرند ، در خشنودي زناشوئي و كاهش درگيري هاي داخلي نقش مهمي دارد. 

9-     تبعيت كردن از قواعد مذهبي و فرهنگي

عموما افراد ناهمنوا گرا بر عليه قوانين بر خيزند. هر انداره افراد متقاعد باشند كه براي زندگي اجتماعي بايد از يكسري قواعد اجتماعي، مذهبي و فرهنگي تبعيت كنند و داراي اصول و معيارهائي در زندگي باشند. نظم و اخلاق خانوادگي را بيش از پيش اعتبار مي بخشند. افراديكه براي زندگي اجتماعي ، تبعيت از قواعد مذهبي ، فرهنگي يا ارزشي را چندان باور ندارند در وفاداري ، سازگاري و ثبات رفتاري درون خانواده و با همسر خود دچار مشكل مي شوند. 

10-احساس پذيرش ، قدرت سازش و سازگاري ، انعطاف پذيري، صبوري و بردباري

تاخير در واكنش هاي تند و خويشتن داري، پرهيز از قضاوت هاي سريع و آني ، عدم مطلق نگري و نسبي نگر بودن، عدم تعميم غلط و نابجاي برداشت هاي شخصي ، روحيه مشاوره طلبي ، دورانديشي و مثبت نگري از خصوصيات مهم و ارزنده در پايداري روابط زناشوئي است.